Tag: środek trwały

 

Amortyzacja bilansowa a amortyzacja podatkowa

Terminy “amortyzacja podatkowa” i “amortyzacja bilansowa” mają podobne znaczenie. Oba mają na celu zmniejszenie wartości środka trwałego z powodu jego zużycia.

Główną różnicą jest czas, na który dana amortyzacja została zaplanowana.

Amortyzacja bilansowa jest ustalana przez kierownika jednostki. Oznacza to, że okres użytkowania środka trwałego, nie jest odgórnie ustalony i może być dopasowany do eksploatacji przedmiotu. Natomiast amortyzacja podatkowa wynika z ustaw o podatkach dochodowych, więc jest już narzucony. 

Może zatem dojść do dwóch przypadków, w których amortyzacje będą sobie równe lub jedna będzie krótsza od drugiej.

Amortyzacja równa pojawia się wtedy, kiedy kierownik stwierdzi, że szybkość eksploatacji danego środka trwałego jest zgodna z tą, która jest w ustawach o podatkach dochodowych, czyli będą miały dokładnie taki sam okres amortyzacji.

W wypadku amortyzacji bilansowej krótszej niż amortyzacji podatkowej, następuje różnica podatkowa. Ponieważ pomiędzy podatkiem dochodowym a zyskiem brutto powstanie nierówność, która zostanie zniwelowana dopiero po czasie.

Amortyzacja podatkowa szybsza niż bilansowa jest bardziej korzystna, niż sytuacja opisana powyżej, ponieważ tutaj szybciej dojdzie do wpisania do kosztów podatkowych.

Mieszkanie – środek trwały

Niektóre firmy szczególnie te rodzinne, powstają w miejscu zamieszkania. Najczęściej jest to mały pokoik, wydzielony w mieszkaniu w bloku. Pojawia się więc pytanie – czy można takie użytkowanie lokalu wrzucić w koszty uzyskania przychodu?

Według obowiązujących przepisów, jeśli wykorzystujemy nasze mieszkanie dla celów prywatnych, a przy okazji służy ono jako nasze biuro, to wydatki ponoszone na działalność gospodarczą są rozpatrywane jako wydatki osobiste. Oznacza to, że możemy zapomnieć o wliczeniu ich w koszty przychodu. 

Czasami zdarza się jednak, że przedsiębiorcy, którzy swoją firmę prowadzą w prywatnym mieszkaniu mogą skorzystać z wrzucenia kosztów użytkowania takiego lokalu. Ponoszone wydatki muszą jednak dotyczyć tylko tej części lokalu mieszkalnego, w której całkowicie i na wyłączność zajmujemy się sprawami firmy. Niezbędne będzie obliczenie w sposób proporcjonalny, jaki będzie czynsz dla tego miejsca, ile prądu zużywamy itp.

Najważniejsze jest to, że nie ma znaczenia czy mieszkanie zostanie wliczone do środków trwałych przedsiębiorstwa. Wszystkie poniesione i policzone wydatki powinny zostać zaksięgowane za pośrednictwem dowodu wewnętrznego. 

W przypadku, gdy na zakup mieszkania zaciągnięty został kredyt, możliwe jest księgowanie odsetek od tego kredytu, w części która przypada na prowadzony biznes. Odsetki od kredytu w części, w jakiej przypadają na obszar pomieszczenia lub lokalu dla firmy, naliczone od dnia przekazania mieszkania dla celów prowadzenia firmy mogą zwiększyć wartość początkową środka trwałego i są traktowane jako koszty uzyskania przychodów.